خود خودمان » فرهنگ

نق و نوق

مریم — Fri, 22 Oct 2010 08:01:09 +0000

دیگه از میدون انقلاب که رد می‌شم حس قدیم‌ها برام زنده نمی‌شه. اصلا نمی‌فهمم چرا باید هم‌چین چیز بی‌ربطی رو به جای مجسمه قبلی درست کنن. البته راستشو بخواین تا وقتی که می‌خواستم این مطلبو بنویسم نمی‌دونستم طرحی که روی شکل حلزونی سبز رنگ وسط میدون بود، صحنه‌هایی از جنگ رو نشون می‌داده، ولی با این حال به نظرم بعضی چیزا (اگر بخوام واژه‌ای فارسی رو به نوستالژیک به کار ببرم) خاطره برانگیزاند. البته این شاید مربوط به ماهایی بشه که گذشته‌مون با طرح قبلی سپری شده. اونایی که تازه الان اومدن تهران یا بچه‌هایی که هنوز خاطره‌ای از این میدون ثبت نکردن شاید به این طرح مثل ما به چشم غریبگی نگاه نکنن. ای کاش… چی بگم. فقط امیدوارم این تغییر فقط و فقط در راستای نوسازی شهر و گسترش مترو باشه. راستشو بخواین هر بار که از اونجا رد می‌شم شروع می‌کنم به پیدا کردن مثلث‌هایی که با روی هم افتادن یه ستاره‌ی شش‌پر رو درست می‌کنن. همیشه از خودم می‌پرسم چرا از ستاره‌های هشت‌پر که نماد طرح‌های اسلامی هم هست استفاده نشده. شاید عده‌ای بگن مهم نیست. ولی من می‌ترسم. از این‌که یک تفکر رادیکالی بیاد و کشور رو در راستای منافع خودش به فنا ببره. از نشت صهیونیسم می‌ترسم. باز هم شاید عده‌ای برچسب دایی‌جان‌ناپلئونی بهم بزنن. ولی من از این که احمدی‌نژاد در صحبت‌هاش اشاره می‌کنه ما اون‌جا ۱۳ بار مصاحبه کردیم، من ۱۳ بار گفتم … و از این دست نشانه‌ها می‌ترسم. نه از ۱۳ بلکه از اشاره‌ی او و انتخاب این عدد. چرا این عدد نبایستی ۱۴ می‌بود. از این دست خیلی چیزهای دیگه هم هست که منو می‌ترسونه. بگذریم…

امیدوارم گنبد گل و بلبل میدون انقلاب مفهوم صاف و صوف شدن انقلاب و آرمان‌هاش و ورم کردن زخم‌های جنگ رو نداشته باشه. راستی کسی می‌دونه ماجرای مجسمه‌هایی که دزدیده شدن،‌ چی شد؟

1 دیدگاه برای این نوشته:

دهاتی:
۳۰ مهر ۱۳۸۹ بعد از مدتها میام وبلاگتون!قالب نو مبارک یه جا خوندم نرده های خطوط BRT به شکل چشم شیطانه،چندتا عکسم گذاشته بود،شما که اونجایید و به این مسائل دقت کنید، میتونید اینم را مد نظر بگیرید و شکتون را بیشتر کنید ;-)

ارسال نظر سریع

مشهدی رفتیم…

مریم — Mon, 04 Oct 2010 20:25:20 +0000

مشهد هم رفتیم. اولین سفر مشترک‌مان. لذت زیارت و اولین سفر مشترک همسرانه و اولین ارائه‌ی‌ دست‌آورد علمی و هتل شبی ۱۵۰ هزار تومانی لذتی است خاطره شدنی.

اما بگذار بعضی چیزها را این جا بنویسم که بماند همین‌جا به جای گوشه‌ی ذهن‌ام که این خرابه پاک بماند لااقل از این بدی‌ها:

صبح که رسیدیم خواستیم به حضرت سلامی کرده باشیم. دخترک چادرمشکی رنگین در دست، در چشم‌هایم نگاه کرد و گفت باید چادر بخری. انگار داشت پز اسباب‌بازی‌ای که بزرگ‌ترش برایش خریده بود را به من می‌داد. اول پشیمان شدم از ورود به حرم. بعد گفتم حضرت تا این‌جا طلبییده‌اند. غیظ این نامحرمان و سرکشی از زورگویان به پای ادب عرض ارادت نمی‌رسد. گوربابای‌شان. چادر را خریدم و به طوری که داد بزند زوری‌است سرم کردم که در حال ورود دوباره دیدم همان دخترک به دیگری آدرس می‌دهد که از کجا چادر به امانت بگیرد؟!!! گفتم بنازم به حرم‌داران حضرت که چه دل‌شادش می‌کنند با این دین‌داری‌شان… بنازم غریب‌نوازی‌شان را که در میانه‌شان امام امتی را زهر نوشاندند و اینان نشستند و به کاسبی‌شان مشغول‌اند و هم‌چنان می‌نوازند ساز غریب‌نوازی را…

هنگام ورود به پیش‌گاه مردک کت‌مشکی رنگین در دست، گفت حجاب‌تان را حفظ کنید که زیارت مستحب است و حجاب واجب. ندا بلند کردم که کی گفته حجاب واجبه؟ در دل گذراندم: تا تو حاجب درگاهی اگر دلم راضی می‌شد زیارت را بر خود حرام می‌کردم و حجاب را دریدن واجب. چه کنم که نه دل راضی می‌گردد نه عقل لاکردار.

مطابق معمول امانات را تقدیم کردم و از حضرت خواستم آن چه می‌خواستم و زیاد وقت‌شان را نگرفتم!

روز آخر هم که برای خداحافظی رفتیم موقع آماده شدن نمازگزارن جمعه بود. از حرم که بیرون می‌آمدیم مردکی لابد مشکی‌پوش در بلندگو بلند می‌گفت که دین مقدس ساز است. مردک پیشه‌ی خودش را با کیش خداوندی اشتباه گرفته بود. در این اوضاع غیر از این هم نمی‌شود.

نمی‌دانم امام رضا دلش وسط آن همه آب طلا و آینه و حاجب و دربان و مواجب بگیر و آن همه آدم که برای یک لحظه لمس آب طلاها هم‌دیگر را له می‌کردند دلش طاقت می‌آورد؟!

به گمانم که امام دلش پیش کودک تازه به راه افتاده‌ای باشد که زنی دستش را گرفته بود و چیز می‌فروخت در مترو و کودک را با پای برهنه همه جا می‌دواند. کاش لااقل مادرش بوده باشد. یا امام رضا…

ارسال نظر سریع

شریعتی ۳

مریم — Tue, 03 Aug 2010 07:22:50 +0000

ما می بینیم که پیغمبر اسلام در ۲۳ سال رسالتش ،
اسلام و تمام احکام و عقایدش را در همان سال اول مطرح نکرد ؛
به تدریج مطرح کرد : اول مسئله توحید را طرح کرد
و تا ۳ سال هیچ کلمه دیگری بر آن اضافه ننمود :
(( قولوا لا اله الا الله تفلحوا ))
خوب ، نماز چیست ؟ هنوز نمی خوانند !
روزه چیست ؟ هیچ !
حج ؟ اصلا ندارد !
زکات ؟ اصلا !
قید و بندی ، حدودی ، عملی ؟ اصلا
یک چیز فقط فکری است همین است که بتها را
در ذهنشان و اعتقادشان نفی کنیم و به خدا معتقدشان کنیم.
بنابر این کسانی که در ۳ سال اول مسلمان شدند
و به توحید معتقد شدند و مردند ،احتمالا « شرابخوار » بودند ،
« نماز نخوان » ، « روزه نگیر »‌ ، « حج نکن » ، و …. بودند
بعد از اینها در سال هفتم ، هشتم حجاب مطرح می شود ؛
یعنی بعد از هجده ، نوزده ،بیست سال کار روی مردم حجاب را مطرح می کند.
همچنین مسأله شراب مطرح می شود. شراب را چگونه طرح می کند ؟
از همان مکه نمی گوید که
« آهای مردم ، آهای ملت ، آهای عرب ها ،
تا به توحید معتقد می شوید ، باید دیگر تمام کارهایتان راست و ریست باشد »
! نه ! کی ؟ در سال های آخر بعثتش مسأله شراب را مطرح می کند .
محمد (ص) گفت :
((فیهما اثم کبیر و منافع للناس و اثمهما اکبر من نفعهما))
یعنی گناه دارد و نیز برایتان منفعتی دارد ؛
اینطور نیست که من آدم متعصبی باشم ،
ارزشش را ندانم و نفهمم ؛ نخیر ، قبول هم دارم ، درست ! اما زیانش بیشتر است .
شنونده در برابر چه کسی قرار می گیرد ؟ یک آدم روشنفکر که شعور دارد ،
تعصب ندارد و شراب را ، به صورت تابویی ،جنی ،
غولی نجس ، و متا فیزیکی و غیبی تلقی نمی کند ؛
اما به خاطر اینکه زیان های اجتماعی و انسانی زیاد دارد ،
در عین حال که منافعش را هم قبول دارد و می شناسد ، نفی اش می کند .
آدم حرف او را گوش می دهد ؛
اما هیچکس حرف آن ملایی را که می گوید ، « موسیقی حرام است » ،
ولی اصلا نه در عمرش موسیقی شنیده
و نه اگر بشنود می فهمد ، گوش نمی دهد !
ای کسی که می گویی « غنا» حرام است ،
اصلا تو می فهمی « غنا » چیست ؟
اصلا تو این را که این موزیک حماسی است
یا ملی است یا علمی است ، تشخیص می دهی ؟!
موسیقی هزار شعبه دارد ، تاریخ دارد ، نقش های گوناگون دارد ،
بنابراین وقتی که تو فتوا می دهی « حرام است » ، هیچکس گوش نمی کند ؛
برای اینکه تو نمی فهمی که چیست !

8 دیدگاه برای این نوشته:

مهدی:
۱۲ مرداد ۱۳۸۹ قشنگ بود :)
saeed:
۱۳ مرداد ۱۳۸۹ حتما که لازم نیست یه چیزرو امتحان کرد تا فهمید خوبه یا بد همه میدونن اگه از بالای برج ایفل بیفتن دیگه زنده نمیمونن ولی حالا شما بیا بگو نه مگه اینا خودشون امتحان کردن یا اصلا مگه پیغمبر خودش امتحان کرده بود ثانیا اون موقع که پیغمبر که تدریجی کار میکرد به خاطر این بود که باهاش مخالفت نشه الان هم درسته اگه سروکارمون با کسی که توحیدش کامل نشده و پشتکار نداره و احتمال داره با یکم سختی جابزنه باشه درسته باید با سرعت خیلی کم کار کنیم ولی اگه با همچین شخصی سروکارمون نباشه میشه سرعتو افزایش داد
تازه وارد:
۱۵ مرداد ۱۳۸۹ کار کردن با مردمی که شرک، شراب و.... در جانشان ریشه دوانیده و جداشدن از آن به معنی جداشدن از زندگی است خیلی فرق دارد با ماها که توحید در جانمان ریشه دارد اما گاه مرتکب اشتباه می شویم عزیزم. ما مسلمانیم و آنها مشرک بودند. وَلَٰكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمَانَ وَزَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ أُولَٰئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ﴿الحجرات: ٧﴾
تازه وارد:
۱۵ مرداد ۱۳۸۹ البته خیلی از کارها با زور و فشار نتیجه خوب نمی‌دهد.
سلاله:
۱۵ مرداد ۱۳۸۹ من تا الان فکر می‌کردم نماز از ابتدا بوده آخه میگن از هون اول پیامبر جلو می‌ایستاده و حضرت خدیجه و حضرت علی (ع) هم پشت سر آن حضرت به ایشان اقتدا می‌کردند. ممممم بعدشم اینکه هروقت آدمی بخواد پیشرفت کنه باید هدفش رو انتخاب کنه. وسایل و نیازهاش رو بشناسه و به یه سری ضوابط در مسیرش پایبند باشه. حالا می‌خواد هدفش هرچی باشه. خوب من فکر می‌کنم خداوند یه نقطه ای را برای کمال بنده هاش در نظر گرفته که در صورتی که بنده هاش بخوان به اون برسن باید از ضوابطی که تعیین کرده پیروی کنند و در راهی که اون نشون داده گام بردارن. به همین دلیل اگه ما قبول کنیم که اسلام بهترین راه را برای رسیدن آدمی به کمالش به او نشون میده باید تمام و کمال به دستوراتش عمل کنیم تا اون نتیجه رو ازش بگیریم. اما اگه از یه قسمت از اون چشم پوشی کنیم به اونجایی که باید نمی رسیم. اثری که غنا بر روی ادم میذاره ( در حد فهم و تجربیات من) اینه که آدم رو از اون مسیر دور میکنه. یه چیزی تو درون آدم میشکنه و دیگه به جای اولش بر نمی‌گرده. غنا آدم رو به دنیا نزدیک میکنه حتی اگه دنیاش واقعی نباشه. غنا اون روح ملکوتی ادم رو ازش دور میکنه. و در آخر اینکه پیامبر هم شراب را نخورده بود! پس باید بگیم چطور او که خبرنداشت! و یا حتی خیلی ها هم هستند که به حرف همین پیغمبر هم گوش نمی دهند و شراب می خورند... خلاصه هرچیز که تو را از یاد خدا دور کند چه شراب باشد چه غنا باشد و چه هرچیز دیگری که مشاعرت را از کار بیاندازد حرام است چون برای تو ضرر دارد . چون تو را از راهی که در آن قرار داری منحرف می‌کند تو را کند می‌کند در رسیدن به هدف.

ارسال نظر سریع | مشاهده‌ 3 نظر دیگر

امام علی(۲)

مریم — Thu, 22 Jul 2010 22:06:40 +0000

امام علی(علیه السلام) به مالک اشتر:

ای مالک!
اگر شب هنگام کسی را در حال گناه دیدی،
فردا به آن چشم نگاهش مکن

شاید سحر توبه کرده باشد و تو ندانی

8 دیدگاه برای این نوشته:

صادق:
۰۱ مرداد ۱۳۸۹ دقیقا عین کار و کردار ماها. :-/
مسلم:
۰۱ مرداد ۱۳۸۹ بسيار قشنگ بود......
تازه وارد:
۰۱ مرداد ۱۳۸۹ علیٌ و أینَ مثلُ علیٍ؟؟؟
رضا مظاهری:
۰۱ مرداد ۱۳۸۹ خیلی مطلب خوبی بود ایکاش منبع رو هم ذکر میکردید
صادق:
۰۱ مرداد ۱۳۸۹ ادعاش خو زیاده. حتی یه چپ دست تو تیلیویزیون هه که هم خودش هم پاچه‌خواراش مگن این علی عین همون علیه. ما خو نمی‌دونم.

ارسال نظر سریع | مشاهده‌ 3 نظر دیگر

دموکراسی تو روز روشن!

مریم — Sun, 04 Jul 2010 13:41:46 +0000

بله هست. مدارک‌ش هم موجوده نشون بدم؟ یکی‌اش همین فیلم «دموکراسی تو روز روشن». وقتی چنین فیلم مزخرف بی‌محتوایی که آخر هنرش متلک پراندن به برخی اقشار جامعه است، می‌شود فیلم! و می‌آید روی پرده همین خودش یک معنای دموکراسی است از نوع احمدی نژٰادی. نمی‌دانم از اولش بی محتوا بوده یا بعد از سانسور به این روز افتاده. اما به گمانم متلک‌های سخیف پراندن(مثل مال پیرزن رو خوردی! و بعد اصلاح‌اش کردن و دهنم … و خوردن ادامه‌اش که سرویس شد!) و توجیه ترسیدن از جنگ و فرار کردن و ایجاد شبهه اصلاح این اشتباهات بعد از مرگ، معمولی نشان دادن کار ضد ارزشی مثل ترک کردن یه هم رزم در حال مرگ برای نجات جان خود و بازی‌های مصنوعی و تعمیم قوانین این دنیایی مثل پارتی بازی و … به آن دنیا، و بی‌اهمیت کردن ارزش تلاش‌های جان بر کف‌هایی که از کشورمان دفاع کردند، آن هم به اسم عدالت الهی، خیلی به مشخصات یک فیلم قوی، منصفانه و اجتماعی نمی‌خورد. بیشتر شبیه سناریویی است از نوع هالیوودی که به نرمی و ظرافت می‌خواهد مخ مخاطب را شستشو دهد و قاطی به ظاهر چارچوب شکنی‌هایش (به جای آزادی)،‌ آنچه عده‌ای می‌خواهند را در ذهن مخاطب متبلور کند. این نوع فیلم سازی آدم را به یاد بعضی فیلم‌های هالیوودی می‌اندازد که با به کار گیری هر آن چه در توان داشته(از تکنیک و خلاقیت) سعی می‌کند تاریخ سازی کند و به تغییر ارزش‌ها و مفاهیمی بپردازد که درست یا غلط در ذهن اجتماع شکل گرفته است. و البته این نوع سینمایی که تازه در ایران شکل گرفته است، در ابتدای مسیر است و راه زیادی در پیش دارد. شایسته است تولد سینمای «شر و ور وود» را به وضع حمل کنندگان آن در تلویزیون و سینما تبریک گفت و بر قبر فیلم‌فارسی‌های خودمان گریست که لااقل تک و توک فیلم وزین از توش در می‌آمد.

ارسال نظر سریع

من و دیگران

صادق — Mon, 03 May 2010 10:45:43 +0000

یک افسانه است که خیلی‌ها به آن اعتقاد داریم. هر کار بدی را که دیگران در حق ما انجام دهند خود را محق می‌دانیم که همان بلا را سر آن دیگری بیاوریم تنها به این دلیل که او هم اینکار را می‌کند.

و از آن بدتر به خود حق می‌دهیم بد باشیم …

باید تمرین کنم دنیا و دیگران را فقط از دریچه و منظر خودم نبینم. آدم‌ها هر کدام دنیایی هستند، دنیایی …

4 دیدگاه برای این نوشته:

منیره:
۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۹ الان مخاطبت خودت هم بودی نه؟!
صادق:
۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۹ چرا که نه؟ اولین و مستقیم‌ترین مخاطب خودم هستم. نوشتم که یادم نره. نوشتم که ببینم و یادم بیاد وقتی یادم رفت. زمون انتخابات که بود یکی می‌گفت همه ما یه احمدی‌نژاد کوچولو توی خودمون داریم (تو مایه‌های کودک درون و اینا) این مطلب را هم شما در اون راستا بخونید!
منیره:
۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۹ خب خوبه و جای امیدواری داره
تازه وارد:
۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۹ و این انسانیت است که مشترک بین همه انسانهاست و پاسداشتش چه سخت! و آنها که پاسداشتند انسانیت را و بهای سنگین آن را هم پرداختند چاودانه شدند.

ارسال نظر سریع

بدون هیچ وابستگی

صادق — Sun, 21 Feb 2010 04:23:48 +0000

زیاد اینطرف و اونطرف می‌بینیم که فلان کاندید انتخابات اعلام می‌کنه من مستقل به صحنه آمده‌ام و به هیچ کس و هیچ‌جا وابستگی ندارم.
فلان سایت اعلام می‌کنه به هیچ جا وابسته نیست و به همین دلیل خیلی بی‌طرف است.
و قس علی هذا!

انگار که بی‌طرف بودن هنر است. انگار که کلوخ بودن هنر است. انگار که اینقدر بی‌ثبات باشی که کسی تو را در دسته و گروهش قبول نکند خوب است.

به باور من که اینگونه نیست. آدمی اگر مرام نداشته باشد، اگر در زندگی جهت نداشته باشه، اگر جاذبه و دافعه نداشته باشه که چه تفاوتی با سیب‌زمینی می‌کنه؟ حتی سیب‌زمینی هم جاذبه داره وگرنه برای چی باید مفتی پخش بشه؟ حتی سیب‌زمینی هم دافعه داره وگرنه چرا عده‌ای باید پخش مجانی سیب‌زمینی را انکار کنند؟

من به خیلی چیزها وابسته‌ام.
من به زندگی خصوصیم بخصوص همسرم، به عقایدم به خصوص آزادی فکری و احترام به تفاوت، به شغلم و گروه دوستانم وابسته‌ام و دلبسته.
من از دموکراسی خوشم میاد و از دیکتاتوری و خفقان بیزارم بخصوص در مورد کشور خودم.
من از آدمیت و انسانیت آدم‌ها لذت می‌برم و کوته‌فکری و حماقت گریزانم.
من از گنو لینوکس و فلسفه پشتش خوشم میاد.
من آدمم.
آی آدم‌ها! من آدمم.

4 دیدگاه برای این نوشته:

کیانوس:
۰۲ اسفند ۱۳۸۸ اُخ اُخ ما خو ترسیدم چه خبرته حاجی چرا جوش میای؟ خوب ممکنه کسی به هیچ گروهی وابسته نباشه این خو اشکالی نداره با فحش دادن و بگن سیب زمینی به طرف خو کار دُرُس نمشه گروه معمولا یه یکسری قواعد و قوانین نسبتا خشکی داره که همه باید از اون اطاعت کنن البته برای کسی که خیلی چیزهاش با اون گروه یکیه خوب مشکلی نیست ولی برای کسی که خیلی تفاوت داره خوب خیلی سخته که عضو این گروه بشه در حال حاضر هم به علت خفقانی که خودت از اون گفتی بدت میاد خیلی گروههای درست و حسابی و گروهی که بیتونه حرفشا بزنه و مشکلی براش پیش نیاد)نه مشکلات معمول منظورم زندون و کشتن بود( وجود نداره البته من داخل ایرون را درم عرض مکنم خارج از ایرون حالا بد نیستن ولی خوب پری نمفهمن که چه مگذره داخل ایرون فرق مکنه خوب حالا تکلیف کسی که با هیچ تا از این عقاید جور نیست چی چیه؟
سلاله:
۰۲ اسفند ۱۳۸۸ من خوشم آمد. در موردش فکر میکنم و شاید بنویسم من هم که به چه چیزهایی وابسته ام و از چه چیزهایی خوشم می آید و چه چیزهایی را دوست ندارم. دعا کنید بنویسم و یادم نرود :D
منیره:
۰۲ اسفند ۱۳۸۸ وابستگی بد نیست به شرطی که بیش از حد نشه
صادق:
۰۵ اسفند ۱۳۸۸ هیچوقت هیچوقت دو انسان دقیقا یک نظر ندارند. اما همیشه می‌توان افرادی را پیدا کرد که با آنها در عقاید و نظرات شبیه باشی و نزدیکتر. و گروه و دسته یعنی آدم‌هایی متفاوت با اهداف و عقاید نزدیک (و اغلب در زمینه‌ای خاص). این که از این. اما اعتراض من به این است که عده‌ای خود را فارغ از حزب و دسته بودنشان را حسن می‌شمارند. از نظر من تنها کسی می‌تواند به هیچ کس و گروهی وابسته و نزدیک نباشد و با هیچ جمعی سمپاتی نداشته باشد که یا بسیار تکرو است، یا بسیار خودبین. و حاچ کیانوش، من از خارج خبر ندارم اما روی سخنم خارج و داخل نبود هیچ، ایراد شما را هم وارد نمی‌دانم. همه جا امکان گروه شدن و توانمند شدن هست. مگر نه این است که جمع سمپادی‌ها بنا به ذات خود بیشترین پتانسیل تک‌کاری را دارند؟ و ما اکنور یک خانواده بزرگ سمپادی در یزد داریم؟

ارسال نظر سریع