گل آقا
{ پست شده در شهریور ۰۷ ۱۳۸۹ توسط صادق }
امروز زاد روز گلآقا است. گلآقا زمانی طنز نویسی را شروع کرد که طنز به معنای راستین خود فراموش شده بود.
و نشریه گلآقا زمانی به پایان راه خود رسید که ظرفیت شنیدن حرف حق به پایان خود نزدیک میشد.
یک زبان دارم و دو دندان لق، میزنم تا میتوانم حرف حق
یادش گرامی باد.
۵ دیدگاه
برای ”گل آقا“
متاسفانه بخش نظرات هم اکنون بسته می باشد .بخش نظرات مسدود است .
ما اینجا هر چه داریم میریزیم روی دایره... این جا خودخودمان هستیم. نه نقشهایی که به ما محول شده است. نه آن تصویری که خودمان یا دیگران از ما ساختهاند. اینجا ما هستیم.
تخصص نیمی از ما نرمافزار و نیم دیگر میکروبیولوژی است. ما علائقمان، درگیریهای ذهنیمان، دیدگاههایمان و تردیدهایمان را اینجا مینویسیم. شاید تعبیر شل سیلور استاین بد نباشد: اینجا بخشی از گوشههای ناصافمان را گرد میکنیم تا با هم بهتر غلت بخوریم، دنیا را نظاره کنیم و از زندگی لذت ببریم. اینجا صندوق مشترک امانات ماست. ما که از هشت هشت هشتاد و هشت آغاز کردیم تا ... خدا میداند.
| 
خدا رحمتش کنه
.یکی از سرگرمیهای همیشگیمون در اون روزها نشستن پای حرفهای «گل آقا»بود
پ.ن. سالها ستون «دو کلمه حرف حساب» گل آقا را در روزنامه اطلاعات میخواندیم. بعد هفتهنامه گلآقا در اومد. و شاغلام با استکان کمر باریکش رفیق شدیم.
…
نه بابا گل آقا همون روزنامه توفیق همون دوست قدیمی خودمونه که بعدا به نام «گل آقا» منتشر میشد مگه نه؟ یا یکی از نویسنده های روزنامه توفیق بود من درست نمیشناختمش اما روزنامه توفیق رو همیشه داشتیم و باهاش سرگرم میشدیم. اما مامانی خوب میشناسنش .
صادق پاسخ در تاريخ شهریور ۱۱م, ۱۳۸۹ ۱۰:۴۹ ق.ظ:
توفق و گلآقا دو نشریه مختلفاند. هرچند برخی گلآقا را فرزند خلف توفیق میداننند.
شروع انتشار گلآقا سال ۶۹ بود.
به نوشته: http://www.encyclopaediaislamica.com/madkhal2.php?sid=4047
توفیق ، نشریه ، هفته نامه ای فکاهی و سیاسی با نیم قرن فعالیت (از ۱۳۰۱ تا ۱۳۵۰ ش ) که صاحب امتیاز و اولین مدیر آن حسین توفیق بود. حسین توفیق ، شاعر و روزنامه نگار، فرزند نجفقلی میرزا، در ۱۴ مهر ۱۲۵۸/ ۱۸ شوال ۱۲۹۶ در تهران به دنیا آمد. او بیش از نیمی از عمر خود را صرف اشاعة معارف و ادبیات کرد. چهار سال ، از اواخر ۱۲۹۶ ش تا اواسط ۱۳۰۰ ش ، سردبیر روزنامة گل زرد بود و در ۱۳۰۱ ش موفق به گرفتن امتیاز نشریة توفیق شد. او در ۲۹ بهمن ۱۳۱۸، پس از سپردن ادارة مجله به تنها فرزندش ، محمدعلی توفیق ، درگذشت (صدرهاشمی ، ج ۲، ص ۱۴۶ـ۱۴۷؛ حسین توفیق ، مصاحبة مورخ ۲۱ آبان ۱۳۸۱). نخستین شمارة توفیق در ۱۳۰۱ ش منتشر شد و انتشار آن در سه دورة ناپیوسته ادامه یافت . دورة نخست از ۱۳۰۱ تا ۱۳۱۸ ش به مدیریت حسین توفیق بود که با مرگ وی در ۱۳۱۸ ش به پایان رسید. توفیق در اوایل این دوره نشریه ای جدّی بود و صبغة اخلاقی و ادبی داشت و گاه مطالب فکاهی نیز در آن چاپ می شد. از اواسط سال پنجم ، با کسب امتیاز چاپ کاریکاتور در آن ، بیشتر صورت فکاهی گرفت و پس از مدتی کاملاً ادبی شد (صدرهاشمی ، ج ۲، ص ۱۴۷). طی شش
سال فعالیت ادبی ، مطالب توفیق منظوم بود. در صفحة نخست ، ستون ثابتی با عنوان «شادروان فتحعلی خان صبا»، مشتمل بر اشعار وی ، داشت و آثاری از حسین توفیق نیز در این صفحه چاپ می شد و مسابقة ادبی نیز برگزار می گردید. از اوایل ۱۳۱۷ ش ، توفیق دوباره به صورت فکاهی درآمد و مسئلة ازدواج و تشویق جوانان به آن ، از مضامین اصلی آن بود (برای نمونه رجوع کنید بهسال ۱۳، ش ۱۶، ۲۹ بهمن ۱۳۱۳، ص ۱؛ سال ۱۵، ش ۶، ۷ دی ۱۳۱۵، ص ۱).
تقارن نخستین دورة توفیق با حاکمیت رضاشاه (۱۳۰۴ـ۱۳۲۰ ش )، سبب شد که مطالب نشریه با سانسور همراه شود، اما در دوره های بعد این مشکل وجود نداشت . توفیق در این دوره بیشتر به مسائل اخلاقی و اجتماعی می پرداخت و ازینرو بدون وقفه منتشر می شد.
از اطلاعات جالبت واقعا ممنونم