من و دیگران
{ پست شده در اردیبهشت ۱۳ ۱۳۸۹ توسط صادق }
یک افسانه است که خیلیها به آن اعتقاد داریم. هر کار بدی را که دیگران در حق ما انجام دهند خود را محق میدانیم که همان بلا را سر آن دیگری بیاوریم تنها به این دلیل که او هم اینکار را میکند.
و از آن بدتر به خود حق میدهیم بد باشیم …
باید تمرین کنم دنیا و دیگران را فقط از دریچه و منظر خودم نبینم. آدمها هر کدام دنیایی هستند، دنیایی …
۴ دیدگاه
برای ”من و دیگران“
متاسفانه بخش نظرات هم اکنون بسته می باشد .بخش نظرات مسدود است .
ما اینجا هر چه داریم میریزیم روی دایره... این جا خودخودمان هستیم. نه نقشهایی که به ما محول شده است. نه آن تصویری که خودمان یا دیگران از ما ساختهاند. اینجا ما هستیم.
تخصص نیمی از ما نرمافزار و نیم دیگر میکروبیولوژی است. ما علائقمان، درگیریهای ذهنیمان، دیدگاههایمان و تردیدهایمان را اینجا مینویسیم. شاید تعبیر شل سیلور استاین بد نباشد: اینجا بخشی از گوشههای ناصافمان را گرد میکنیم تا با هم بهتر غلت بخوریم، دنیا را نظاره کنیم و از زندگی لذت ببریم. اینجا صندوق مشترک امانات ماست. ما که از هشت هشت هشتاد و هشت آغاز کردیم تا ... خدا میداند.
| 
الان مخاطبت خودت هم بودی نه؟!
چرا که نه؟ اولین و مستقیمترین مخاطب خودم هستم. نوشتم که یادم نره. نوشتم که ببینم و یادم بیاد وقتی یادم رفت.
زمون انتخابات که بود یکی میگفت همه ما یه احمدینژاد کوچولو توی خودمون داریم (تو مایههای کودک درون و اینا)
این مطلب را هم شما در اون راستا بخونید!
منیره پاسخ در تاريخ اردیبهشت ۱۶م, ۱۳۸۹ ۸:۰۱ ب.ظ:
خب خوبه و جای امیدواری داره
و این انسانیت است که مشترک بین همه انسانهاست و پاسداشتش چه سخت! و آنها که پاسداشتند انسانیت را و بهای سنگین آن را هم پرداختند چاودانه شدند.